അരമണിക്കൂര്‍

..2009 ജൂലൈ മാസത്തിലെ ഒരു നശിച്ച ദിവസം..വൈകുന്നേരം 6 മണി ആയിക്കാണും..വല്ലാതെ ശ്വാസം മുട്ടുന്നു..ഇനി അര മണിക്കൂര്‍ മാത്രമേ ജീവന്‍ ഉള്ളൂ..ഞാനും ലവനും(shinoj) പഞ്ചാരക്കാടിന്റെ സൈഡിലൂടെ ലഗേജുമെടുത്ത് വേച്ച് വേച്ച് താഴോട്ടിറങ്ങി....ഇനി തിരിച്ചു കയറില്ല..:(

കൈ തളര്‍ന്നു..,ലഗേജും താഴെ വച്ച് ഒന്നുകൂടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി. വലിയ ഭാവവ്യത്യസം ഒന്നും തന്നെയില്ലാതെ കോളെജ് ഞെളിഞ്ഞു നില്‍കുന്നു..രാജാവിന്റെ തറവാടിത്തമില്ല്ലാത്ത പുതിയ മുഖം കണ്ട് സങ്കടം തോന്നി..ആകെ വൃത്തികേട്‌ ആക്കിയിരിക്കുന്നു...നാലു വര്‍ഷം മുന്‍പ് ആദ്യമായി കണ്ടത് ഓര്‍ത്ത് പോയി..സദാസമയവും ഇലകള്‍ വീണു മൂടിയിരുന്ന രണ്ട് നടപ്പാതകള്‍..എത്ര പേരാണ്അത് വഴി സ്വര്‍ഗത്തിലോട്ട് നടന്നു കയറിയത്..അത് വെട്ടിമാറ്റിയവന്മാരെ മനസ്സു കൊണ്ട് പ്രാകി ചേച്ചിക്കടയിലോട്ട് നീങ്ങി..

ആത്മാവിന്റെ പുക നല്‍കി ആയിരക്കണക്കിനു എഞ്ചിനീയര്‍മാരുടെ ശ്വാസകോശത്തിനു ഓട്ടയിട്ടവരാണു ചേച്ചി എന്നു പലരും പറയും..പറയുന്നവര്‍ എന്ത് വേണെലും പറഞ്ഞോട്ടെ..പലരുടേയും ജീവിത്റ്റത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് കടയും,കടയോട് ചേര്‍ന്നുള്ള മതിലും..

മനസ്സില്ലാമനസ്സോടേ അവസാനമായി ചേച്ചിയോട് ചോദിച്ചു.." ചേച്ചീ ആരുടേലും പറ്റില്‍, അഞ്ചാറ് കിങ്സും മൂന്നാലു ലൈമും.."..പതിവു പോലെ ചേച്ചി ആട്ടിപ്പായിച്ചില്ല..:( ഒരു മൗനം മാത്രം

നേരം വൈകി.ശ്വാസം തീരാറയിരികുന്നു.സ്വന്തം അചനേക്കാള്‍ താന്‍ സ്നേഹിക്കുന്നRX100 ഉംഎടുത്ത് ശ്രീഹരി വന്നു....ഞാന്‍ ബൈക്കില്‍ കയറി ചുറ്റും നോക്കി..ഇരുട്ടായത് കാരണം രാജപ്പനെ മാത്രം കണ്ടില്ല..ചാവടിമുക്ക് ലക്ഷ്യമാക്കി തികഞ്ഞ നിര്‍വികാരതയോടെ ശ്രീഹരി ബൈക്ക് പായിച്ചു..

കണ്മുന്നില്‍ നിന്ന് മാഞ്ഞ് മറയുന്ന കാഴ്ച്ചകളും,കാഴ്ചയ്ക്ക് പിന്നിലെ ഓര്‍മ്മകളും:( തിരിഞ്ഞ് ഒന്നുകൂടി കോളേജിനെ നോക്കി. അലിഞ്ഞു തീരുന്ന കാഴ്ച്ചകളെ നോക്കി,നെഞ്ച് കീറുന്ന വേദനയോടെ ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ നിലവിളിച്ചു....".aliyaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa...:(:(:(:("

കാത് തകര്‍ത്ത അതിന്റെ പ്രതിധ്വനിയില്‍ നിന്ന് ഞാന്‍ ഇന്നും മുക്തനായിട്ടില്ല:(